Şüheda Yıldırım

       Ne olduysa ayağıma takılan taşlarla yoluma kondurduğun kuşları vururken oldu Tanrım; sana inanan bir ruhu, sıradan dar bir cesede sığdırmaya çalışırken oldu; anlamadığım ve anlamlandıramadığım bir düzende kendimi zorla kırk yama yaparken oldu...    Oysaki dünyanın zevk ve eğlenceden ibaret olduğunu söylemiştin, zaten bunu beş yaşımda öğretmiştin; ayrılığın en büyük vuslat olduğunu babamın dilinden, şefkatini annemin göğsünden yudum yudum içirmiştin. Kaç yıl var olduysam, her an cemalini de celalini de farklı yüzlerde göstermiştin. Lakin  şimdi cemaline muhtacım Tanrım, Nebin Musa (a.s.) gibi göndereceğin her türlü hayra muhtacım, insanlar içinde sevgine ve rızana muhtacım.       Bütün sıfatlarımı unuttum Tanrım, insanlar içinde yerimi unuttum. Dedim ya dünyadayım ama dünyadan değilim Tanrım; varlığıma müsaade ettiğin kadar senin gölgende, sana inandığım kadar bu alemdeyim. Belki Yunus'un (a.s) nefsine zulüm ettiği yerdeyim....