Şüheda Yıldırım

Bedenin ölümü kesin hükümlerle belliyken, ruhun ölümü muammadır. Beden dünyada yaşam olanağı bulur; ruh her iki cihanda.  Misal tababet ilmi, insanın beyin ölümü gerçekleştiğinde öldüğünü söylüyor; fizikokimya ise entropisi sıfır olduğunda, bir nevi vücudundaki kimyasal tepkimeleri yürütecek enerjisi kalmadığında.  Lâkin yazarlara göre insan unutulduğu gün ölür. Filozoflara göre felsefe yapmayı göze alan kişi zaten ölmüştür. Yahya Kemal, insanın hayal ettiği müddetçe yaşadığını söyler, belki de hayali olmayan kişi çoktan ölmüştür.  Ölüm ardıma düşüp de yorulma. Var git ölüm, bir zaman da gene gel. Akıbet alırsın, komazsın beni. Var git ölüm, bir zaman da gene gel! Karacaoğlan İnsan kimliğinde ölüm... Beş-altı yaşlarında, okul çağında bile değilken anlamlandırmaya çalıştım ölümü. Küçüktüm fakat ağlamak yabancı değildi. İnsanları bu kadar ağlatan "ölüm" olarak adlandırdıkları, insanları birbirinden ayıran o hâli düşündüm. Korkum içime sindi, sindi de anladım; her  şeyi...